Edges of Illusion. John Surman.

John-Surman-by-Ann-Odebey

Büyük Britanyalı saksofoncu John Surman’ın sıradışı bestelerinden biri.

Merak edenler bir dinleyebilir (10 dakika kadar uzunlukta): http://youtu.be/BFE3140Lhw0

Diğer pek çok bestesi gibi bu da meraklısı az olan “modal müzik / modal jazz” türünde…

Sıradan parçalardan temel farkı, bir yerden gelip bir yere gitmiyor, tamamlanmıyor olması…

Arka plandaki synthesizer ağırlıklı yapı, bir evren tanımlıyor sanki…

Bizimkine benzemeyen…

Saksafon, tanımlanan bu evrende geziniyor.
Sonsuz bir yolculuk!
Bir yön varsa bile her an değişebiliyor.
Böyle olunca, normal bir dinleyicide
“bir şey eksik” duygusu ile karışık beklentiler oluşuyor.
Diğer müzik parçalarında -en azından biterken-
bir tamamlanma hissi, bir doygunluk oluyor.
Burada, gerekmiyor.

Böyle çok yapıtı var Surman’ın. Sıradışı besteler, kusursuz teknik…

Birileri çıkıp senfonik müzik ile karşılaştırmalı bunları…

Gerçek yaşamda da, ne başlayan bir şey var ne biten…
Öyle düşünmek işimizi kolaylaştırıyor yalnızca.
Geliyoruz, geçiyoruz…
Yaşam, evren, dünya; hiç biri bizi umursamıyor.
Evrenin gözünde birer saman köpeğiz yalnızca; belki o kadar bile değil.

Biz, kendimizi umursamak için, başlangıçlar, bitişler üretiyoruz aklımızca…
Başlayan, bizden önce başlamış zaten.
Biten bir şey de yok.

Surman da öyle diyor, müziğiyle…

(Bu yazı, müziği, hayatı anlamak için kullanabileceğimi fark ettiğimde yazıldı!)
Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s