Martha Argerich, Mozart’ın Piano Konçertosu (No: 20, KV 466, Re minör).

Bu gün Martha Argerich’i iki ayrı videoda izledim / dinledim: Mozart’ın 20 numaralı re minör piyano konçertosu. Yapıt ve yorum konusunda yazacak denli birikimim yok. Hayranlıkla ve zevkle dinlediğimi söyleyebilirim ancak…

Paylaşmak istediğim gözlem, farklı. Siyah-beyaz olan ilk videoda Argerich 20’lerindeydi. Çalışı kendinden emin ve hakkında yazılanlara bakılırsa, o zaman bile kusursuz… Eşlik eden orkestrada yaşını başını almış sanatçılar… Argerich’in önünde, uzunluğu o zamandan kestirilemeyen yıllar… O an aklından bile geçmeyen, belki hiç biriyle henüz tanışmadığı üç adamla üç evlilik, her birinden birer kız çocuk… Yaşlılığına eşlik edecek bir kötücül tümör (malign melanoma) ve kemoterapiler… Önünde; ilkelerine bağlı, basından uzak, şöhrete karşı umursamaz onyıllar…

İkinci video renkli. Çoğu genç Japonlardan oluşan, genç bir Avrupalının yönettiği bir konser. Argerich’in saçlarında aklar… Hala güzel, hala kendinden emin, hala -ezbere- çaldığı yapıta gömülü… Hala en tepelerde… Bir Kubrick filminin karelerini izler gibiyim… Piyanoda aynı kişi (aynı mı gerçekten?), kulaklarımda aynı yapıt (aynı mı?), solist birden yaşlanmış, orkestra üyeleri gençleşmiş, kareler renklenmiş… Zaman akıyor, insanlar geçiyor, bir tek yapıt duruyor sanki. Sanki Argerich, orkestra üyeleri ve biz dinleyiciler, Mozart’ın 1785’de  bir aydan kısa sürede “besteleyiverdiği” konçertonun çevresinden geçip gidiyoruz da, Konçerto yaşamını sürdürüyor gibi…

Garip.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s